Bezpiecznych i spokojnych wakacji

Psycholog

Psycholog:  Barbara Bochyńska

Godziny pracy:

 

wtorek:      930 - 1530

czwartek:  1000 - 1500

 

5png [500x355]

Chciałam zaproponować obejrzenie  animacji krótkometrażowej
autorstwa Torill KOVE, który przedstawia przywiązanie jako bazę
bezpiecznej przystani.
"We wszechświecie , w którym ludzie szukają więzi z innymi, kobieta
i małe dziecko, spotykają się jako matka i córka .Wewnątrz bańki
ochrony matki, dziecko uczy się miłości i zaufania, a ostatecznie jak
tworzyć własne przywiązanie" - TORILL KOVE.
Oto link do filmu

https://www.youtube.com/watch?v=T457UDaIeBU


Izolacja w okresie kwarantanny

https://www.youtube.com/watch?v=oGuM_fiplGE&list=PLZ2X-9LnwIVGKMYST9rzCs5KqLiPy1q17&index=3


Jak pomóc sobie w sytuacji zagrożenia epidemicznego?

W sytuacji zagrożenia często towarzyszy nam lęk. Jest to nieprzyjemny stan emocjonalny związany z przewidywaniem nadchodzącego z zewnątrz lub pochodzącego z wewnątrz organizmu niebezpieczeństwa, objawiający się jako niepokój, uczucie napięcia, skrępowania, zagrożenia. Lęk łączy się z myślami, zachowaniami, reakcjami organizmu oraz wydarzeniami w naszym życiu. Jeżeli spróbujesz zrozumieć wydarzenia, które rozpoznajesz  jako zagrażające poprzez ocenę sytuacji oraz ocenę swoich  możliwości poradzenia sobie z nim, a następnie podejmujesz odpowiednie czynności by zmniejszyć groźbę, to takie działania mogą obniżyć twój lęk.

W sytuacjach lękowych stosujemy działania poznawcze, które modyfikują myślenia o stanie zagrożenia, działania redukujące negatywne emocje i tu mogą być: trening autogenny ( wewnętrzny, oparty na naszych zasobach) Schultza  i trening uważności.

Jakie działania poznawcze  stosujemy w sytuacji zagrożenia:

- poszukiwanie informacji, weryfikacja źródeł informacji, unikamy teorii spiskowych

- warto mieć rozkład zajęć na każdy dzień tygodnia, np. wstajemy o tej godzinie, potem śniadanie , czas na zajęcia, przerwa, powrót do zajęć, obiad itd.; ważny jest spacer po ogrodzie wokół domu, bądź zabawy ruchowe na powietrzu

- uczenie się innego sposobu myślenia o zagrożeniu ,innego  nazywania lub wyobrażania sobie w mniej zagrażającym kontekście; jest to próba zmiany myślenia o trudności, która może zneutralizować lęk

- nie pytamy „co będzie gdy ?”, lecz „to co wtedy… zrobię” ta zmiana prowokuje nas do poszukiwania rozwiązania i ponownie redukcję lęku

- staramy się nie przeceniać niebezpieczeństwa a bardziej doceniać własne siły.

Poniżej podaję link do rozmowy z psychologiem na temat :lęk w sytuacji zagrożenia epidemicznego

https://www.youtube.com/watch?v=EosRWx9YtZk&list=PLZ2X-9LnwIVGKMYST9rzCs5KqLiPy1q17&index=2


 

 W jaki sposób troszczyć się o swoje emocje?

Ponownie odsyłam Państwa do rozmowy z psychologiem o tym jak ważne jest radzenie sobie z emocjami.

https://www.youtube.com/watch?v=0b3Fw2R1pVs&list=PLZ2X-9LnwIVGKMYST9rzCs5KqLiPy1q17&index=8

Trening autogenny Schultza to popularna nazwa techniki relaksacji neuromięśniowej,   polegającej na wywołaniu poprzez autosugestię doznań podobnych do stanu hipnozy  oraz wewnętrznej medytacji .

System ćwiczeń opracował i opublikował w 1932 Johannes Schultz, korzystając z metod stosowanych w jodze oraz medytacji.

Trening autogenny składa się z sześciu (sugerowanych) elementów, które następują po sobie: uczucie ciężaru,

uczucie ciepła,

regulacja pracy serca,

regulacja swobodnego oddychania,

uczucie ciepła w splocie słonecznym (brzuchu),

uczucie chłodu na czole.

Początkowo ćwiczenia nie powinny być długie (3-5 minut – tylko uczucie ciężaru, później do 10 minut – uczucie ciężaru i ciepła, finalnie 15-20 – wszystkie elementy).

Relaksacja autosugestywna obejmuje grupy reakcji: umiejętność przyjęcia odpowiedniej postawy – stan bierności, koncentracji na organizmie i sterowania organizmem.

Oto link do przeprowadzenie pełnego treningu autogennego

https://www.youtube.com/watch?v=6z--bQD3zBw

Drugą metodą, o której chciałabym wspomnieć jest trening uważności. Jest to  stan świadomości będący wynikiem intencjonalnego i nieoceniającego kierowania uwagi na to, czego doświadczamy w chwili obecnej. Inaczej mówiąc, trening uważności jest świadomym skierowaniem swojej uwagi na to, czego doznaje się w danej chwili - tu i teraz (nie wybieganie w przyszłość, ani nie wracanie do przeszłości). Człowiek doświadcza czegoś w danym momencie, ale nie myśli, co to oznacza, nie zastanawia się nad tym, tylko wycisza emocje i odsuwa umysł "na bok", by mógł skupić się na doświadczeniu chwili obecnej, by mógł przyjmować i postrzegać docierające do niego informacje jasno, bez ładunku emocjonalnego, nie przez filtr ukształtowanych wcześniej poglądów.

Poniżej link do przeprowadzenia treningu uważności

http://blog.psycholog-mackiewicz.pl/6-praktycznych-cwiczen-uwaznosci-ktorych-powinienes-sprobowac/



https://o_sytuacji_zagrozenia_epidemicznego_na_podstawie_materialow

_departamentu_zdrowia_psychicznego_swiatowej_organizacji_zdrowia.docx

https://radzenie_sobie_ze_stresem_jako_zachowanie_zdrowotne_czlowieka.docx


2 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu

Osiem rzeczy, które każdy powinien wiedzieć na temat autyzmu:

1. Autyzm. 400 000
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), autyzm występuje u 1 na 100 dzieci. A to oznacza, że w Polsce żyje już 400 000 osób z autyzmem. To grupa niemal tak liczna, jak mieszkańcy Szczecina! Ale na tych 400 000 statystyki się nie kończą, bo przecież każda osoba z autyzmem ma rodziców, dziadków, rodzeństwo, opiekunów, przyjaciół, co z kolei pozwala policzyć, że osób, które mają na co dzień do czynienia z autyzmem, jest w naszym kraju znacznie, znacznie więcej — nawet 3 mln. A ty? Czy znasz osobę z autyzmem?

2. Autyzm to nie choroba
Czym jest autyzm? Autyzm to odmienny od typowego sposób rozwoju człowieka, objawiający się różnicami w sposobie komunikacji, nawiązywania relacji, wyrażania emocji, uczenia się oraz różnorodnym schematem zachowań. Każda osoba z autyzmem jest indywidualnością, a wymienione wcześniej cechy mogą występować w różnym natężeniu. To ważne: nie ma dwóch takich samych osób z autyzmem. Każda osoba z autyzmem jest wyjątkowa.

3. „Polska na niebiesko”
Niebieski to kolor solidarności z autyzmem. 2 kwietnia — w Światowym Dniu Świadomości Autyzmu — kilkaset budynków w całej Polsce rozbłyśnie na niebiesko. A wszystko to dzięki łódzkiej Fundacji JiM i jej kampanii społecznej „Polska na niebiesko” www.polskananiebiesko.pl, której ambasadorem jest Wojciech Mecwaldowski. Zdjęcia podświetlonych na niebiesko budynków z pewnością w tym dniu zaleją też media społecznościowe. Ty także możesz dołączyć się do akcji, dodając w mediach społecznościowych zdjęcie z hasztagiem #Autyzm400000 #PolskaNaNiebiesko

4. (Nad)wrażliwość
Często uważa się dzieci, u których występuje autyzm, za źle wychowane, oderwane od rzeczywistości czy irytujące. Tymczasem one mają inną wrażliwość i inaczej odbierają świat, w tym zapachy, światło, smaki, odgłosy. Na przykład dźwięk zmywarki, na który może nawet nie zwracasz uwagi, dla osoby z autyzmem może być nie do wytrzymania i wręcz sprawiać jej fizyczny ból.

Dzieci z autyzmem często żyją też „za niewidzialną szybą” — nie uczestniczą w zabawach z rówieśnikami, nie nawiązują z nimi kontaktu wzrokowego, chociaż są tuż obok. Wolą robić rzeczy po swojemu, a gdy to niemożliwe, wpadają w złość. Dlaczego tak się dzieje? Zorientowanie się w regułach życia społecznego nie przychodzi im ot tak — muszą się tego nauczyć. Poza tym mają trudności z odczytywaniem czyichś intencji czy emocji, a także rozumieniem, skąd w ogóle się one biorą.

5. Niełatwa komunikacja
Podobnie jest ze słowami. Osoba z autyzmem może nie zrozumieć dowcipu, który rozbawił przed chwilą całą klasę, kłopot sprawią jej też skróty myślowe, wyrazy o podwójnym znaczeniu czy przysłowia. Ponadto dzieci z autyzmem mają trudności z komunikacją. Ich mowa czasem jest monotonna — mówią bez wyraźnej intonacji bardzo szybko lub, przeciwnie, bardzo powoli. Bywa też, że w ogóle nie mówią, porozumiewają się za to np. za pomocą piktogramów.

6. Rutyna ratuje
Osoby z autyzmem potrzebują rutyny. Niezmienny plan dnia i to samo otoczenie dają im poczucie bezpieczeństwa, świadomość, że wokół nie dzieje się nic złego. Stałe pory posiłków czy codzienne spacery o tych samych godzinach, koją lęk i niepewność, pozwalają skoncentrować się na tym, co ważne. Pomagają zachować dobry nastrój i równowagę.

7. Sukces jest możliwy!
Dzieci, u których występuje autyzm, potrzebują przede wszystkim miłości, akceptacji i cierpliwości. Autyzm będzie towarzyszyć im przez całe życie, ale wcale nie musi oznaczać wykluczenia z codzienności czy braku sukcesów w życiu zawodowym! Indywidualnie dobrana terapia daje szanse dziecku z autyzmem osiągnąć samodzielność, rozwijać się, radzić sobie w trudnych momentach. Wczesna diagnoza i terapia bez wątpienia poprawi jakość życia nie tylko osoby z autyzmem, ale także jej najbliższych.

Jeżeli chcesz wesprzeć osoby z autyzmem i ich rodziny dobrym słowem, możesz to zrobić wchodząc na stronę kampanii "Polska na niebiesko", klikając na pole „Dodaj Dobre Słowo”. A może chcesz opowiedzieć własną historię, napisać kilka słów o swoim dziecku, które ma autyzm? Skorzystaj z zakładki „Dodaj swoją historię”.

8. „Nie mów do mnie teraz!”, czyli i ty możesz pomóc
Wszyscy mamy chwile, w których marzymy już tylko o świętym spokoju. Żeby nikt niczego od nas nie chciał, żeby telefon przestał nas co chwilę o czymś powiadamiać, głośna muzyka rozpraszać, a światło — oślepiać. Żeby nikt do nas nie mówił i żebyśmy mogli się wreszcie wyciszyć! Osoby z autyzmem czują się tak każdego dnia.

Pokaż, że jesteś z nimi solidarny i 2 kwietnia, w Światowym Dniu Świadomości Autyzmu, załóż niebieską opaskę. Przekaż darowiznę na terapię dla osób z autyzmem, a w podziękowaniu otrzymasz opaskę z napisem: NIE MÓW DO MNIE TERAZ. Możesz to zrobić na stronie www.polskananiebiesko.pl/pomagam.